Hayat insanlara bir yaşama amacı verir.

Bizim dayanabileceğimiz ve kaldırabilaceğimiz amaçlar bazı insanlar sorun der ama bunu öyle görmemek lazım çünkü bu amaçlar yada sorunlar bizi küçüklükten yaşama ve olgunluğa hazırlar bana öyle geliyor.

Ben hayatta yaşadığım sorunlar, amaçlar sayesinde kalabildim veya tutunabildim demeliyim çünkü bu amaçlar beni hırslandırdı ve büyüdükçe onları aslında anlamsız ve küçük görmeye diğerleriyle ilgilenmemeye başladım diyorum ya olgunlaşıyorsunuz.

Bunları sizle paylaşmak istedim ve gelelim asıl konumuza.

Benim insanları en çok görmek istediğim ve düşünmelerini istediğim durum sevgililik “`neden peki “ dediğinizi duyar gibiyim.

Bakın yaşama diğer insanlara  nasıl hayat sürdürüyorlar ne kadar sorunları olsada onları beraber rahat bir şekilde aşabildikleri insanlar var yanlarında sizde onlar gibi olmak istemez misiniz.

Hepimiz böyle değiliz tabi kide bazılarımızı şartlar bazılarımız ise istediğinden bu durumda ama bu demek değil ki her kes karışabilir ve sorgulayabilir.

Bu kimseye düşmez.Size  yaşanmış bir hikayeyi anlatayım.

Bir zaman küçük bir kasabada yaşayan bir çocuk ailesini,arkadaşlarını kaybetmemek ve insanların dalga geçmesinden korktuğu için kendini saklamaya sağlıklı olmayan bir duruma girmiş.

Kahramanımız bir kız.

Okulda çok sevdiği ve aşık olduğu bir kız arkadaşına her şeyi beraber yaptıkları, her zorluğu beraber aştıkları bir zamanda ona açılmış ama biraz kokmuş neden mi her kese söylemesinden,rezil olmak dan.

Ama şunu bilmiyormuş çevresindeki onu seven arkadaşlarının onu böyle kabul edibileceğini ve sevdiği kız arkadaşının da onu sevdiğini.

Evet yine her zorluğu beraber atlatacaklar ama daha farklı ve kolay olacak.

AŞK CESARET İSTER :)

AHMET ÖZTÜRK