LGBTLezbiyen, Gey, Biseksüel ve Trans” derneklerinin amacı ne? Ne gibi aktivitelerde bulunmaları gerekir? Neden başarısızlar? Türkiye’deki olgunlaşmamış siyasetin buna etkileri var mıdır?

Türkiye’de son yıllarda birçok LGBT derneği kuruldu. Bunlar bizim için, toplumda ifade edilmemiz ve topluma karşı görünür olmamız için atılan önemli adımlar.

Ancak şunu fark ettim ki LGBT dernekleri birkaç aile toplantısı ve de senede birkaç onur yürüyüşünü organize etmekten pek öteye gidememişler. Ki Onur yürüyüşlerinin onurunu da siyasete çevirmişler ve onursuzlaştırmışlardır.

Oysa LGBT onur yürüyüşleri yalnızca LGBT’leri topluma göstermek, LGBT bireylerin kendi içlerinde yalnız olmadıklarını hatırlatmak, Devlet otoritesine ve konvansiyonel medyada sesimizi duyurmak amaçlı olmaldır.

Her ne olursa olsun ve ne yapmış olursa olsun hükümete karşı “siyaseten” Bazı ideolojik sebeplerden dolayı ayrı düşmek ne kadar mantıklıdır? LGBT hareketi içinde dahil olmayan toplumsal siyasi olayları onur yürüyüşlerinde sırf muhalif olabilmek adına kullanmak ne kadar doğrudur?

LGBT Dernekleri bu konuda kendi aralarında karar alıp bunu tüm LGBT oluşumuna dayatmakta özgür müdürler? LGBT bireylerin farklı ideolojik düşüncelerini yok sayabilirler mi?

Bence bunların hiçbiri etik davranışlar değil. Bilakis LGBT dernekleri asıl amacından bile şuan çok uzakta görünürken LGBT’leri bırakıp, Gezi olayları ile yahut Kürt Açılımları ile uğraşması LGBT bireylere yapılan bir bencilliktir.

Bu noktada LGBT Derneklerinin varoluş amaçlarını tekrar hatırlamaları ve LGBT Bireyleri için daha rasyonel çalışmalarda bulunmaları esastır.

Bunların başında da toplumu bilinçlendirmek, iş verenleri bilinçlendirmek ve eğitimcileri bilinçlendirmek gelmektedir. LGBT bireylere istihdam sağlayabilmek, gerekirse ulaşabildikleri kadar iş verene ulaşıp onlarla konferanslar düzenlemek ve LGBT bireylerinde diğer insanlar gibi normal olduklarını başta iş verenlere, devlete ve de halka anlatabilmek ve sonucunda anlaşılabilmek gelmelidir. Ki devleti eleştirmek ne derneklerin işidir ne de sivil toplum kuruluşlarının.

Dernekler devleti bilinçlendirebilir, olması gerekeni çeşitli aktivitelerle anlatmaya çalışabilir ve bu yollarla farkındalık kazandırabilir. Ve kazandırmalıdır da.

Üniversitelerde akademisyenlerle yapılan toplantı ve konferanslar üzülerek söylemeliyim ki LGBT bireyler adına hiçbir şey ifade etmemektedir.

LGBT bireyleri gören, bilen ve de anlayabilen insanlara karşı değil tam aksine yanlış bilen, anlamayan ve de LGBT bireylerin toplum içinde bulunması zorunlu olan (çalışma alanı, dolaşma alanı, eğlenme alanı, aile birlikteliği) alanlarda farkındalık yaratılabilirse zaten ortada “sorun” diye atfedilen şey kalmayacaktır.

Rosa Spina @ Turk Gay Club > LGBTİ – 2013